நற்செய்தி வாசக மறையுரை (நவம்பர் 14)
பொதுக்காலம் முப்பத்து இரண்டாம் வாரம் சனிக்கிழமை
3 யோவான் 5-8
“யார் நம்பிக்கைக்குரியவர்?”
நிகழ்வு
மண்ணுலகில் தீமை மிகுதியாகிவிட்டது, அதனால் மனிதர்கள் அனைவரையும் அழித்தொழிக்க வேண்டும் என்று கிரேக்கக் கடவுளான ஜீயஸ் வேகமாகப் புறப்பட்டார். அவரைத் தடுத்து நிறுத்திய ஹெர்மஸ் என்ற இன்னொரு கடவுள், “தந்தையே! இவ்வளவு அவசரம் வேண்டாம்; நாம் மூன்று வீடுகளுக்குச் செல்வோம். அவற்றில் இரண்டு வீடுகளில் நம்மைச் சரியாக உபசரிக்காவிட்டால், மண்ணுலகில் உள்ள எல்லாரையும் அழித்துவிடலாம்; இல்லையென்றால் விட்டுவிடலாம்” என்றார். ஹெர்மஸ் சொன்னது ஜீயசிற்குச் சரியெனப்படவே, இருவரும் முதலில் ஓர் அரண்மனைக்குள் சென்றார்கள்.
இருவரும் விண்ணகத்திலிருந்து வந்தவர்கள் என்பது தெரியாமல் அரண்மனையில் இருந்த மன்னன் அவர்கள் இருவரையும் பிடித்துக் கொன்று தின்ன முயன்றான். இதனால் சீற்றம் கொண்ட இருவரும், அவன் ஓநாயாக இருக்குமாறு சபித்துவிட்டு அங்கிருந்து சென்றார்கள்.
பின்னர் அவர்கள் இருவரும் மலை உச்சியில் இருந்த, வைக்கோலால் வேயப்பட்ட ஒரு குடிசைக்குச் சென்றார்கள். அந்தக் குடிசையில் ஃபிலோமன் என்ற கிழவனும், பாலிஸ் என்ற கிழவியும் இருந்தார்கள். அந்தக் கிழவனும் கிழவியும் வந்திருந்த இருவரையும் அன்போடு வரவேற்றுத் தங்களிடம் இருந்த மாமிசத்தையும் பேரிச்சம் பழங்களையும், ஒலிவக் காய்களையும் பாலாடைக் கட்டிகளையும் உணவாகக் கொடுத்தவர்கள். வந்தவர் அவற்றையும் மகிழ்ச்சியோடு உட்கொண்டார்கள்.
இப்படியிருக்கும்பொழுது, வந்தவர்களுடைய நடவடிக்கைகளில் வித்தியாசம் இருப்பதை உணர்ந்த ஃபிலோமனும் பாலினும், தங்களுக்கு ஏற்பட்ட ஐயத்தை அவர்களிடம் நேரடியாகக் கேட்டார்கள். வந்தவர்களும், தாங்கள் யார் என்பதை அவர்களுக்கு வெளிப்படுத்தினார்கள். பின்னர் ஜீயஸ் அவர்களிடம், “உங்களுக்கு என்ன வரம் வேண்டும்?” என்று கேட்க, அவர்கள் இருவரும், “நாங்கள் இருவரும் நல்ல புரிதலோடு வாழ்பவர்கள். அதனால் நாங்கள் இருவரும் ஒரே நொடியில் இறக்க வேண்டும். இந்த ஒரு வரம் தந்தால் போதும்” என்றார்கள். ஜீயஸ் அந்த வரத்தை அளித்ததோடு மட்டுமல்லாமல், அவர்கள் என்றுமே இளமையாக இருக்கும்படி செய்தார். மட்டுமல்லாமல், அவர் அவர்கள் இருவரும் இறந்த பின் மரங்களாகவும், அவர்கள் இருந்த வீடு கோயிலாகும்படி செய்தார் (சிதறு தேங்காய் – வெ.இறையன்பு)
கிரேக்கப் புராணத்தில் வருகின்ற இந்தக் கதை, நம்முடைய வீட்டிற்கு வருகின்ற விருந்தினர்களை, வெளியாள்களை நல்லமுறையில் கவனித்துக்கொண்டால், கடவுளின் ஆசி நம்மில் அபரிமிதமாகத் தங்கும் என்ற செய்தியை எடுத்துக்கூறுகின்றது. இன்றைய முதல் வாககத்தில் கடவுளின் வார்த்தையை அறிவித்தவர்களை அதுவும் அறிமுகமில்லாத சகோதர்களை, தன்னுடைய வீட்டில் ஏற்றுக்கொண்ட காயு என்பதை நம்பிக்கைக்குரியவர் என்று புனித யோவான் பாராட்டுவதைக் குறித்து வாசிக்கின்றோம். அது பற்றி நாம் சிந்தித்துப் பார்ப்போம்.
நற்செய்திப் பணியாளர்களைத் தன்னுடைய வீட்டில் ஏற்று உபசரித்த காயு
யோவான் எழுதிய மூன்றாம் திருமுகத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்ட இன்றைய முதல் வாசகத்தில், யோவான் அல்லது மூப்பன் கடவுளின் வார்த்தையை எடுத்துச் சொன்ன நற்செய்திப் பணியாளர்களைத் தன்னுடைய வீட்டில் ஏற்று உபசரித்த காயுவை வெகுவாகப் பாராட்டுகிறார் புனித யோவான். இயேசு விண்ணரசு பற்றிய நற்செய்தியை அறிவிக்கத் தன்னுடைய சீடர்களைப் பணித்தளங்களுக்கு அனுப்புகின்றபொழுது, அவர்களிடம் எதையும் எடுத்துக் கொண்டு போகவேண்டாம்; ஏனெனில் வேலையாள் தம் உணவுக்கு உரிமையுடைவர் என்பார் (மத் 10:10). இதன்மூலம் கடவுளின் வார்த்தையை அறிவிக்கின்ற நற்செய்திப் பணியாளர் எந்த மக்களிடம் நற்செய்தியை அறிவிக்கின்றாரோ, அந்த மக்களிடமிருந்து உணவும், தனக்குத் தேவையானதைப் பெறத் தகுதியுடையர் ஆகின்றார் என்பது உறுதியாகின்றது.
இப்படி இருக்கும்பொழுது இன்றைய முதல் வாசகத்தில் வருகின்ற காயுவோ, நற்செய்திப் பணியாளர்களை அதுவும் தனக்கு அறிமுகமில்லாத நற்செய்திப் பணியாளர்களைத் தன்னுடைய வீட்டில் ஏற்று உபசரிகின்றார். அதனால் யோவான் அவரை நம்பிக்கைக்குரியவர் என்று வெகுவாகப் பாராட்டுகின்றார்.
இறையடியார்களை ஏற்றுக்கொள்வோருக்குக் கிடைக்கும் கைம்மாறு
கடவுளின் வார்த்தையை அறிவிப்பவர்கள், கடவுளின் சார்பாக, அவருடைய இடத்திலிருந்து செயல்படக்கூடியவர்கள். ஆதலால், அவர்களுக்கு நாம் உதவுவதும், அவர்களை நம்முடைய வீட்டில் ஏற்று உபசரிப்பதும் நம்முடைய கடமை என்று குறிப்பிடும் புனித யோவான், இவ்வாறு நாம் அவர்களுக்கு உதவி செய்வதன் வழியாக அவர்களுடைய உடன் பணியாளர் ஆகின்றோம் என்கின்றார் அவர். நற்செய்தியில் ஆண்டவர் இயேசுவோ இறைவாக்கினரை ஏற்றுக்கொள்பவர் அதற்குரிய கைம்மாறு பெறுவார் என்கின்றார்.
ஆகையால், நாம் நம் நடுவில் நற்செய்திப் பணியைச் செய்யும் இறையடியார்களை காயுவைப் போன்று ஏற்று உபசரிப்போம். அதன்மூலம் கடவுள் தருகின்ற ஆசியைப் பெற்று மகிழ்வோம்.
சிந்தனை
‘இச்சிறியோருள் ஒருவருக்கு அவர் என் சீடர் என்பதால் ஒரு கிண்ணம் குளிர்ந்த நீராவது கொடுப்பவரும் தம் கைம்மாறு பெறாமல் போகார்’ (மத் 10: 42) என்பார் இயேசு. ஆகியால், நாம் நம் நடுவில் இறைப்பணியை செய்யக்கூடிய இறைப்பணியாளர்களுக்கு நம்மால் இயன்ற உதவிகளைச் செய்வோம். அதன்வழியாக இறையருளை நிறைவாகப் பெறுவோம்.