நற்செய்தி வாசக மறையுரை (அக்டோபர் 08)
பொதுக்காலம் இருபத்து ஏழாம் வாரம் வியாழக்கிழமை
லூக்கா 11: 5-13
“கேளுங்கள்; உங்களுக்குக் கொடுக்கப்படும்”
நிகழ்வு
அமெரிக்காவில் யூட்டா (Utah) என்றொரு மாநிலம் உள்ளது. இந்த மாநிலத்தில் சால்ட் லேக் (Salt Lake) என்றொரு நகர் உள்ளது. 1847 ஆம் ஆண்டு இங்குக் குடியேறிய மக்கள், விவசாயம் செய்யத் தொடங்கினார்கள். அப்படி அவர்கள் விவசாயம் செய்யத் தொடங்கியபொழுது, வெட்டிக் கிளிகள் வந்து, பயிர்களை நாசம் செய்தன. இதனால் அந்த மக்கள் செய்வதறியாது திகைத்தார்கள்.
அப்பொழுது ஒருசிலர், “இந்த வெட்டுக்கிளிகளிடமிருந்து பயிர்களைக் காப்பாற்ற, நாம் இறைவனுடைய உதவியை நாடுவதைத் தவிர வேறு வழியில்லை” என்றனர். இதையடுத்து, மக்கள் அனைவரும், வெட்டுக் கிளிகளிடமிருந்து பயிர்களைக் காத்தருமாறு இறைவனிடம் மிக உருக்கமாக வேண்டத் தொடங்கினார்கள். இதனால் கடற்காகங்கள் (Sea Gull) கடலை விட்டு வெளியே வந்து, பயிர்களை நாசம் செய்துகொண்டிருந்த வெட்டுக் கிளிகளை ஒன்றுமில்லாமல் செய்தன.
தாங்கள் செய்த இறைவேண்டலுக்கு இறைவன் செவிசாய்த்து விட்டார் என்று பெரிதும் மகிழ்ந்த மக்கள், இறைவன் தங்களுக்குச் செய்த இந்த மாபெரும் நன்மைக்கு நன்றியாக, நகரின் நடுவில் ஒரு பெரிய தூண் எழுப்பி, அதன் உச்சியில் வெண்கலத்தால் கடற்காகம் ஒன்றைச் செய்து வைத்தார்கள். தூணுக்குக் கீழே, “கடவுளின் இரக்கத்தை நினைவுகூர்தல்” என்ற வார்த்தைகளைப் பொறித்து வைத்தார்கள். அது இன்று வரை காண்போர் வியக்கும் வண்ணம் செம்மாந்து நிற்கின்றது.
இறைவனிடம் நம்பிக்கையோடு கேட்கின்றபொழுது அல்லது வேண்டுகின்றபொழுது அவர் நம்முடைய வேண்டுதலுக்குச் செவி சாய்க்கின்றார் என்ற உண்மையை இந்த நிகழ்வானது நமக்கு எடுத்துக்கூறுகின்றது. இன்றைய நற்செய்தி வாசமும் நமக்கு இதே செய்தியைத்தான் எடுத்துக்கூறுகின்றது. நாம் அதைக் குறித்து சிந்தித்துப் பார்ப்போம்.
இறைவனிடம் விடாமுயற்சி வேண்டவேண்டும்
இன்றைய நற்செய்தி வாசகம், நேற்றைய நற்செய்தி வாசகத்தின் தொடர்ச்சியாக இருக்கின்றது. நேற்றைய நற்செய்தியில் இயேசு தன்னுடைய சீடர்கள் தன்னிடம் கேட்டுக் கொண்டதற்கேற்ப, இறைவனிடம் வேண்டக் கற்றுத் தருவார். இன்றைய நற்செய்தியில், அவர் தன்னுடைய சீடர்களிடம், இறைவனிடம் இடைவிடாது, மனந்தளராது மன்றாடவேண்டும் என்ற செய்தியை எடுத்துக்கூறுகின்றார். அதற்காக அவர் சொல்லும் உவமைதான், தன் நண்பனுக்காக இன்னொரு நண்பனிடம் ரொட்டி கேட்டும் நண்பன் உவமை.
இந்த உவமையில் வருகின்ற, தன் மனைவி, பிள்ளைகளோடு தூங்கிக்கொண்டிருக்கின்ற மனிதருக்குத் தன்னுடைய நண்பருக்கு உணவு கொடுக்க விருப்பமில்லை என்றாலும், நண்பரின் தொந்தரவு தாங்காமல் கொடுக்கின்றார். அதைப் போன்று ஆண்டவராகிய கடவுளும் தன்னிடம் மனந்தளராமல் கேட்போருக்கு அவர் வேண்டியதை, ஏன் அவற்றை விடப் பெரியதைத் தருவார் என்கிறார் இயேசு. இங்கு நமக்கு ஒரு கேள்வி எழலாம். அது என்னவெனில், இறைவனிடம் நாம் தொடர்ந்து மன்றாடினால்தான் அவர் நம்முடைய வேண்டுதலைக் கேட்பாரா? என்பதுதான் அந்தக் கேள்வி. இறைவனிடம் தொடர்ந்து மன்றாடினால்தான் அவர் நம்முடைய வேண்டுதலைக் கேட்பார் என்றில்லை. அவர் நாம் கேட்கும் முன்னரே நம்முடைய தேவையை அறிந்து வைத்திருக்கின்றார் (மத் 6: 8) அப்படியெனில், நாம் இறைவனிடம் இடைவிடாது, தொடர்ந்து மன்றாடுகின்றபொழுது, நம்முடைய நம்பிக்கை உறுதியாகின்றது என்பதே உண்மை.
கேட்போருக்குத் தூய ஆவியாரை வழங்கும் இறைவன்
இயேசு இறைவனிடம் தொடர்ந்து மன்றாட வேண்டும் என்று சொல்லிவிட்டு, உங்களில் எந்தத் தந்தையாவது தன் மகன் மீனைக் கேட்கும்பொழுது மீனுக்குப் பதிலாகப் பாம்பைக் கொடுப்பாரா? என்று கேட்டுவிட்டு, தீயோர்களாகிய நீங்களே உங்கள் பிள்ளைகளுக்கு நற்கொடைகள் அளிக்க அறிந்திருக்கிறீர்கள். அப்படியானால், விண்ணகத் தந்தை தம்மிடம் கேட்போருக்குத் தூய ஆவியைக் கொடுப்பது எத்துணை உறுதி என்கின்றார்.
தம்மிடம் கேட்போருக்கு விண்ணகத் தந்தை தூய ஆவியாரை ஏன் கொடுக்கவேண்டும் என்ற கேள்வி எழலாம். இதற்கான பதிலை புனித பவுல் உரோமையருக்கு எழுதிய திருமடலில் இவ்வாறு கூறுகின்றார்: “தூய ஆவியார் நமது வலுவற்ற நிலையில் நமக்குத் துணை நிற்கிறார். ஏனெனில், எதற்காக, எப்படி, நாம் இறைவனிடம் வேண்டுவது என்று நமக்குத் தெரியாது. தூய ஆவியார் சொல்வடிவம் பெற முடியாத நம்முடைய பெருமூச்சுகளின் வழியாய் நமக்காகப் பரிந்து பெறுகிறார்” (உரோ 8: 26). ஆம், எதற்காக, எப்படி வேண்டவேண்டும் என்று தெரியாத நமக்காகத் தூய ஆவியார் பரிந்து பேசுகின்றார் என்பது, தூய ஆவியார் வழியாகவே நம்முடைய வேண்டுதல் நிறைவேறுகின்றது என்பது உண்மையாகின்றது.
ஆதலால், நாம் தம்மிடம் கேட்போருக்குத் தூய ஆவியாரைத் தரும் விண்ணகத் தந்தையிடம் தொடர்ந்து மன்றாடுவோம். அதன்மூலம் நாம் இறைவனுடைய ஆசியைப் பெறுவோம்.
சிந்தனை
‘தூய்மையான உள்ளம், இடைவிடாத இறைவேண்டல் ஆகியவற்றின் வழியாகவே ஒருவருடைய உள்ளத்தில் உண்மையான மகிழ்ச்சி பிறக்கின்றது’ என்பார் அசிசி நகர்ப் புனித பிரான்சிஸ். ஆகையால், நாம் இறைவனிடம் இறைவிடாது, தொடர்ந்து மன்றாடுவோம். அதன்வழியாக இறையருளை நிறைவாகப் பெறுவோம்